" Littera domini Anselmi de Caprosia, de nemore quod dedit nobis. "
- A Original en parchemin scellé2. — Inv., p. 123, l. 1, nº 9.
- a Cartulaire de l’abbaye Notre-Dame des Vaux-de-Cernay, de l’ordre de Cîteaux, au diocèse de Paris, éd. Lucien Merlet et Auguste Moutié, Paris, 1857-1858.
Universis presentes litteras inspecturis, nos Anselmus de Caprosia, miles, dominus Medie Curie3, et Beatrix, uxor dicti
Anselmi, salutem in Domino :
Notum facimus quod unanimi assensu damus et concedimus, ex nunc in perpetuum,
in puram et perpetuam elemosinam, et ob animarum nostrarum et antecessorum
nostrorum remedium, pure et simpliciter, sine spe revocandi, sani corpore et
incolumes ac etiam inter vivos, religiosis viris abbati et conventui
Vallium Sarnayi, centum arpenta nemoris, cum
proprietate fundi, prout dictum nemus se comportat in longitudine et latitudine,
situm in sepe seu haia de Eveta super Valles
Sarnayi, contiguum, ex uno latere, nemoribus nobilis viri domini
Guidonis Mirapicis, et ex altero latere, nostris
nemoribus, et ex altero, nemoribus dictorum religiosorum, necnon et ex altero,
nemoribus Johannis de Mairoles, armigeri.
Que centum arpenta nemoris nos tenebamus et possidebamus conjuges
insimul, ex empto quod feceramus nos Anselmus a Petro de Chaudon, armigero1, pro certo precio antequam
matrimonialiter conjugati fuissemus nos et dicta Beatrix,
quod nemus tenebat a nobis Anselmo in feodum idem
Petrus, et quod feodum nos tenebamus a nobili viro domino
Caprosie.
Volumus et concedimus, etc.................
In cujus rei testimonium et munimen, presentes litteras sigillorum nostrorum
munimine duximus roborandas.